TURİZM VE OTELCİLİK PORTALI

Aşçılar Nereye Koşuyor

Yazar admin on May 24th, 2010


İnsanın geninde var koşmak. Bebeklikten başlar bir an önce yürümek için zorlarız bedenimizi, yürümeye başlar sonrasında koşmak için zorlarız. Bu koşu sonrasında hayatımızın bir parçası olmuştur. Bedensel güç artık hayat koşusuna dönüşmüştür. Kariyer, başarı, hedefler, liderlik vb. geçirdiğimiz evrelere baktığımız zaman da bunu en iyi şekilde görürüz, nereden nereye geldiğimizi, nerede olduğumuzu. Hayat felsefemizde başarı var ise bu koşu kaçınılmazdır. Her iş kolunda olduğu gibi aşçılık sanatında da bu böyledir Koşmak hedeflerini iyi. Belirleyerek hedeften hiç sapmadan kendi yolunu belirleyip koşmak,  mücadele etmek. Daha dün gibi hatırlıyorum çıraklık günlerimi o mavi renk komi kıyafetinden ne zaman kurtulup, ne zaman beyaz aşçı gömleği giyeceğim diye içim içimi yerdi. Ustama sorardım ‘’Şefim ne zaman beyaz gömlek giyeceğim diye sorduğumda, ustamdan gelen yanıt zamanı geldiğinde sen hiç farkında olmadan üzerinde görürsün demiş idi.’’ O zamanki hedef bir an önce o canım beyaz aşçı gömleğini giymek idi. Evet şimdi daha iyi anlıyorum, hedeflerimizde böyle işimizi başarı ile yaptığımızda yılmadan usanmadan bu hayat koşusunu sürdürdüğümüzde biz hiç farkında olmadan başarılar, kariyerler kendiliğinden peşimiz sıra bizi bulacaktır.Koşmadan istemeden mücadele etmeden yerimizde sayarak başarı beklenemez.Gastronomide Aşçılarımızın geldiği nokta tartışmasız başarılıdır.Geçmişimize baktığımızda teknolojinin getirmiş olduğu imkanları en iyi şekilde değerlendirmiş adepte olmuşuz.İletişimi, günümüz ekipmanlarını çok iyi bir şekilde mutfağımıza katmışız.Kim derdi ki mutfakta bilgisayar olacak.Bundan on sene önce istenilse hadi canım ne işin var bilgisayar ile denilirdi.Ama şimdi vazgeçilmez ekipmanların başında geliyor hatta fırına bağlantı kurarak Haccp gerektirdiğipişirme derecelerini zamanını ve saati pirintaut alıyor.Aşçılık sanatında her evremizde kendimize bir hedef koymamız gerekir,evet ben şef oldum artık son nokta burası diye düşünmemek gerekir.Türk Aşçılarını ve Mutfağını Avrupa normlarına taşıyacak isek bu hedeflerimizden vazgeçmemek gerekir.Bunun içindir ki geçmiş dönemlerde sunumlar ,yarışmalar düzenledik.Aldığımız tepkilere baktığımızda çok başarılı olduğunu gördük.Bu başarının devamını getirmek için bu yılın sonunda toplamda 16 dalda III.Türkiye Gastronomi Yarışmasını düzenleyeceğiz.Kasım ayı içerisinde 18-21 tarihleri arasında üç gün sürecek bir konsept hazırlıyoruz.Bu yarışmaya toplam 2000 Aşçı katılacak.

Daha önceki yazılarımda değinmiştim ,bu yarışmaların amacı kim iyi kim kötü değil tamamen Türk Mutfağı ve Aşçılarımızı gündemde tutmak.Yenilikler yaratmak,yerinde saymamak.Bu yarışmaların bir sonraki evresi Antalya Altın portakal film festivali gibi ikinci bir şenliğe dönüştürüp Antalya Gastronomi Festivali oluşturmak.Olmaması için hiçbir sebep yok yeter ki biz Mutfak Sanatçıları hedeflerimizden sapmadan bu koşuya devam edelim.

‘’ Mutfaktaki Meslek Ahlakı’’

Aşçılık sanatında hiçbir meslek dalında göremediğimiz saygı sevgi vardır o da ‘’usta – çırak ‘’ ilişkisidir.Çırak için ustası kutsaldır,vazgeçilmezidir.Şöyle baktığımızda kariyerimiz,sanatımız,mesleki ahlakımız,maddi manevi almış olduğumuz değerler hep ustamızın sayesinde değilmidir.Usta her zaman için ustadır.Şu an geldiğimiz noktada belki ustamızdan çok daha iyi yerlere gelmiş olabiliriz ama nihayetinde bunu başarıda da ustamızın payı yokmudur?Ustamın bana söylemiş olduğu bir söz vardır ‘’ Rıza oğlum ben soğanı patatesi senin önüne koydum bundan sonrası sana kalmış’’ sözü hala aklımdadır.Ustamızı unutmamak gerekir ,unutmayalım ki bizim de yetiştirmiş olduğumuz çıraklarımız var.Aynı sevgi ve saygıyı bizde onlardan beklemiyormuyuz.Bizi sanatkar yapan mesleğimizde almış olduğumuz ahlaki değerlerdir.Her kişi aşçı olamaz bu ayrı bir meziyettir

Yorum Yapın

Önemli not : Yorumunuz denetim için bekliyor.. Yazıya uygun olmayan yorumlar yayınlanmayacaktır.

Kategoriler

E-POSTA